Амьдар дараа нь философид

Наашаа харсан болгонд наалдаж очдог охидууд

Намиран туяарах утаатай татсан тамхины иш мэт

Сэвсэлзсэн сайхан бие нь гундан доройтохын цагт

Сэтгэлээ дулаацуулах нэгэн дутагдан гачигдахын тавьлан

Өнгөнд дурлах заяанд

Өнөөдрийг л тунгаах мунхагт

Өтөл хөгшин боллоо ч

Өрөвдөж боломгүй тавьлан

Мишээсэн дагина шиг Миний сайхан Улаанбаатар,  Азийн цагаан дагина хэмээн бахдалтайяа дуулан,  өргөмжилдөг байсан үе маань дөнгөж саяхан. Ардчилал хэмээх их шуурга салхилах 20 жилийн хугацаанд Улаанбаатарын төдийгүй, Монголын амьдралд их зүйл өөрчлөгджээ.
"Азийн цагаан дагинаас Топ агаарын бохирдолтой хот хүртэл..." цааш унших »

 

Эв эзгүй арал.

Үзээд өгье гэсэн ч ямар ч амьд зүйл байхгүй.

Сэтгэл баясгах, дотор онгойлгох юу ч байхгүй цор ганц.

Тэнд бурхан ч байхгүй, ядахнаа хань болох чөтгөр ч байхгүй.

Урлаг ч байхгүй, уянга ч байхгүй. Зовлон, жаргал аль аль нь байхгүй.

Шударга явдал, баатарлаг үйлс байтугай хичнээн гуйсан ч тэнэглэл ч байхгүй.

Хайр дурлал, өс хонзон, атаархал хорсол юу ч үгүй.

Мөрөөдөл зорилгын тухай бодоод ч хэрэггүй.

Эв эзгүй арал.

Үзээд өгье гэсэн ч ямар ч амьд зүйл байхгүй, мөнхийн цор ганц.

Яг 2 жилийн өмнө энэ өдөр үхсэн балзууны чинь цэргийн баяр би цэрэгт яваагүй гээд нэг их гэгээрсэн хүн ажлаа хийгээд орой суужийхдаа удаан уншсан блог гээч зүйлийг ер нь бичээд үзвэл яадаг юм бол гэсэн санаа төрж байж билээ.

Анхны бичлэг амжилттай хэдэн зуун ч билээ хандалт авч, санасныг бодоход овоо хэдэн сэтгэгдэл цуглуулж овоо хөөрхөн урамшиж билээ. Гэхдээ юм мэддэг хүний дэргэд ч ичмээр дамшиг даа гэдэгчлэн ихэвчлэн дэмий шахуу зүйл бичдэг байсан болов уу?

Зарим нэгэнд нь хараалгаж, зарим нэгэнд нь лут блогчинтой андуурагдаж явсныг санахад бас ч үгүй овоо адал явдалтай 2 жил байсан ч юм шиг...

Шинэ компанийн шинэчлэгдсэн сервер дээр ийнхүү 2 жилийн өмнө эхэлж байсан шиг дахин блогдож эхэлж байна. Хэр явцтай байхыг харж л байя...